🕵️‍♂️Undercover in Toverland – Aflevering 3: “De Dubieuze Dukaten van Notting Ham”

Vandaag in Undercover in Toverland. Zijn royalties en ambtenaren wel écht zo integer als dat ze eruit zien? Alberto K. van der Spek confronteert er vandaag twee die meer belastinggeld innen dan eigenlijk toegestaan is. Hoe reageren ze op de confrontatie?

Mist rolt over de houten brug van Avalon. Een koets, scheef beladen met zakken munten, dendert voorbij. Een kinderstem roept:

Tiny Timmy: “Marianne, hij heeft alles meegenomen!” Marianne: “Sssst, Timmy. We moeten iemand vinden die niet bang is voor de waarheid…”

En daar is Alberto K. van der Spek, die in zijn iconische regenjas voor de poort van Toverland staat.

Alberto: “Vandaag zijn we in Notting Ham. Een dorpje waar de belastingdruk hoger ligt dan de achtbaan Troy. En dat is verdacht.”

Cue intro‑muziek.

🏹 De zaak: Marianne & Tiny Timmy

Marianne vertelt dat de Sherrif van Notting Ham namens Prins Jan langs is geweest om belasting te innen. Niet alleen de officiële belasting — maar ook “administratiekosten”, “kasteelonderhoud”, “emotionele toeslagen” en “een bijdrage aan de persoonlijke hobby’s van Zijne Koninklijke Hoogheid”.

Marianne: “Hij zei dat het moest. En dat Prins Jan het persoonlijk had goedgekeurd.” Tiny Timmy: “Hij pakte zelfs mijn spaarpot met drakenstickers.”

Alberto fronst. “Dat klinkt niet helemaal volgens de regels.”

🔍 Het onderzoek

Alberto duikt in de archieven van Toverland. Hij ontdekt:

• Onverklaarbare uitgaven aan “gouden spiegels voor zelfreflectie”
• Een factuur voor “een privé‑fontein in de vorm van Prins Jan”
• Een rekening voor “Breed Waterland – VIP‑reis, inclusief 24-uurs begeleiding en onbeperkt honingwijn”

Daarnaast blijkt de Sherrif opvallend vaak in de buurt van de schatkist te zijn gesignaleerd, vooral ’s nachts.

Alberto besluit undercover te gaan als “belastingadviseur uit het Oostenrijkse Rijk”.

🦊 De confrontatie met de Sherrif

De Sherrif, een man met een te grote hoed en een te klein geweten, probeert Alberto weg te bluffen.

Sherrif: “Ik volg alleen orders van Prins Jan.” Alberto: “Maar waarom staat er dan een betaling van 300 dukaten voor ‘persoonlijke ontspanning’ op uw naam?” Sherrif: “Dat… eh… was een therapeutische massage. Voor mijn… belastingstress.”

Alberto laat de bonnetjes zien. De Sherrif begint te zweten.

👑 Prins Jan – De Grote Verkwister

Alberto reist naar het tijdelijke hof van Prins Jan, die zich omringd heeft met kussens, pauwen en een harpist die alleen liederen over hemzelf mag spelen.

Alberto: “Prins Jan, waarom verspilt u belastinggeld aan luxeartikelen?” Prins Jan: “Ik? Verspillen? Ik investeer in… koninklijke uitstraling.” Alberto: “En de reis naar Breed Waterland?” Prins Jan: “Diplomatiek! Ze hadden daar een nieuwe glijbaan. Ik moest die testen.”

Wanneer Alberto de documenten toont, begint Prins Jan te stotteren. De harpist stopt abrupt.

🦁 De terugkeer van Koning Richard

Net wanneer de situatie escaleert, klinkt er tromgeroffel. De poorten zwaaien open. Een imposante figuur stapt binnen: Koning Richard, terug van zijn reis naar Breed Waterland.

Hij kijkt naar de Sherrif. Naar Prins Jan. Naar de stapels bonnetjes.

Koning Richard: “Jan… wat heb je nu weer gedaan?”

Prins Jan probeert zich te verschuilen achter een pauw. De pauw loopt weg.

Richard draait zich naar Alberto.

Koning Richard: “Dank voor uw werk. Ik zal orde op zaken stellen. En Marianne en Tiny Timmy krijgen hun dukaten terug.”

De Sherrif wordt gedegradeerd tot “hoofd van de koninklijke composthoop”. Prins Jan krijgt een “financiële time‑out” in een torenkamertje zonder kussens.

🎬 Eindshot

Alberto loopt door het dorp, waar Marianne en Tiny Timmy hem bedanken.

Alberto: “In Toverland is niets wat het lijkt. Maar één ding is zeker: wie met belastinggeld knoeit, krijgt vroeg of laat bezoek van mij.”

Fade out. Eindmuziek.