In de wereld van Harry Potter is terugkeren naar een oude rol nooit zomaar een kwestie van kostuum aantrekken. Voor Warwick Davis — al sinds het jaar 2000 het gezicht van professor Filius Flitwick — voelt het opnieuw betreden van de studio’s als een ontmoeting met een vroegere versie van zichzelf. En toch staat hij er weer, dit keer voor de nieuwe HBO-serie die in 2027 zal verschijnen.
In een gesprek met Times Radio vertelt Davis dat de serie een andere koers vaart dan de oorspronkelijke filmreeks. Niet door het verhaal te veranderen, maar juist door het fundament ervan te omarmen. Volgens hem wordt het bekende verhaal “met meer diepgang en detail dan ooit tevoren” verteld — een belofte die bij veel fans al jaren op de verlanglijst staat.
Een terugkeer naar de bron
Davis benadrukt dat de makers zich opvallend nauwgezet aan de boeken houden. De verhaallijnen die in de films soms werden ingekort of samengevoegd, krijgen nu de ruimte om te ademen. “Het zijn zeer getrouwe bewerkingen van het boek,” zegt hij. Hoewel hij nog weinig mag prijsgeven, klinkt er in zijn woorden een soort rustige trots — alsof hij weet dat dit project iets gaat herstellen, of misschien zelfs iets nieuws gaat openen.
De exacte releasedatum is nog niet bekend, maar 2027 staat inmiddels als een magisch jaartal in de agenda’s van fans wereldwijd.
Herinnering en herhaling
Voor Davis zelf is de ervaring bijna spookachtig. “Het voelt vreemd om weer in dezelfde studio te staan,” vertelt hij. De gangen, de sets, de energie — alles herinnert hem aan de periode waarin hij in alle acht films speelde. En toch is het geen herhalingsoefening. Het is een nieuwe interpretatie van een vertrouwd verhaal, met nieuwe collega’s, nieuwe ritmes en een andere manier van kijken.
“Er zijn vergelijkbare momenten die we als acteurs op de set ervaren,” zegt hij, “maar het blijft gek om alles opnieuw te doen.” Het is alsof hij een oude melodie speelt, maar in een andere toonsoort.
Wat dit betekent voor HET FANDOM
Voor de PotterDome-gemeenschap — die al jaren pleit voor een adaptatie die de rijkdom van de boeken volledig omarmt — is Davis’ uitspraak een veelbelovend signaal. Een serie biedt immers iets wat films nooit konden: tijd. Tijd voor karakterbogen, tijd voor wereldbouw, tijd voor de kleine details die de magie juist zo menselijk maken.
En misschien is dat precies wat deze nieuwe versie wil zijn: geen vervanging van de films, maar een verdieping van het verhaal dat zoveel mensen heeft gevormd.