De eerste week van het nieuwe jaar staat traditiegetrouw bij veel Dreuzels en Tovenaars bekend om de vele nieuwjaarsborrels. Ook op Zweinstein ontkomen ze er niet aan, maar dáár heeft Hagrid de vraag van de feestcommissie gekregen, een Nieuwjaars Roast te schrijven. Lees deze hieronder terug.
“Euh… goedenavond allemaal! Fijn dat jullie er zijn. Ik heb van professor Anderling gehoord dat ik dit jaar de feestelijke toespraak mag doen. Ze zei dat ik ‘het publiek warm kan maken’. Nou, dat lukt meestal vanzelf als ik per ongeluk de fakkels omstoot, maar goed.
Laten we beginnen met onze geliefde staf.
En met ‘geliefd’ bedoel ik: we tolereren ze omdat ze ons cijfers geven.
Professor Anderling, onze rots in de branding. Strenger dan een draak met kiespijn. Ik heb haar ooit zien glimlachen — één keer — maar dat bleek achteraf dat ze gewoon een nieuwe soort thee had ontdekt. Felicitaties, Minerva, dat je weer een jaar hebt overleefd zonder iemand in een kat te veranderen uit pure frustratie.
Professor Sneep… Severus, jongen, ik weet dat het Nieuwjaar is, maar misschien kun je voor de gelegenheid eens een emotie proberen. Gewoon één. Een kleintje. Een glimlach. Een frons die nét iets minder dreigend is. Iets.
Maar goed, we waarderen je. Vooral omdat je elk jaar weer bewijst dat sarcasme een vorm van onderwijs kan zijn.
Professor Banning — onze vrolijke, altijd enthousiaste leraar Verweer tegen de Zwarte Kunsten. We hebben dit jaar geluk: hij is nog niet vervloekt, ontploft, verdwenen of vervangen door een demonische entiteit. Statistisch gezien is dat een record. Proost op jou, Remus, dat je het langer hebt volgehouden dan de gemiddelde docent op die positie.
Professor Trelawney, onze waarzegster. Ze voorspelde dat ik vandaag ‘een grote, harige aanwezigheid’ zou zijn. Nou, dat is geen voorspelling, dat is gewoon observatie. Maar goed, Sybilla, we zijn blij dat je er bent — al is het maar omdat je glazen bol meer helderheid heeft dan je voorspellingen.
Professor Slakhoorn, de man die netwerkt alsof zijn leven ervan afhangt. Horace, ik heb je nog nooit zó snel zien bewegen als wanneer er een talentvolle leerling binnenkomt. Als je dat tempo ook in de klas zou gebruiken, hadden we allemaal al drie keer ons diploma.
Professor Stronk, onze groene heldin. Pomona, je hebt een gave: je kunt een plant laten groeien door er alleen maar tegen te praten. Ik heb het geprobeerd. Bij mij begon de plant terug te praten. En te schelden. Ik denk dat dat betekent dat ik geen talent heb.
Professor Vilder… Argus, onze conciërge. Ik wil alleen zeggen: het is Nieuwjaar, jongen. Misschien… héél misschien… kun je Norks één avond vrij geven. Ze heeft het verdiend. En wij ook.
En natuurlijk Perkamentus. Albus, onze wijze leider. De man die altijd zegt dat hij alles onder controle heeft, terwijl er op de achtergrond minstens drie gangen in brand staan. Maar goed, hij ziet er altijd kalm uit. Waarschijnlijk omdat hij weet dat hij toch weer een cryptische spreuk kan mompelen en alles oplost.
Dus, lieve mensen, laten we proosten op een nieuw jaar vol magie, chaos, en docenten die hopelijk niet weer halverwege het jaar verdwijnen, vervloekt raken of in een kikker veranderen.
Gelukkig Nieuwjaar — en pas op waar je loopt, want ik heb net een niffler losgelaten!”
Noot van de redactie: in deze roast is Albus Perkamentus meegenomen. Met de start van een nieuwe Harry Potter-serie, is het volgens PotterDome legitiem om dit personage weer in de content mee te nemen.